اکوپارک فرحزاد

حوزه های شناختی:

محدوده A: این عرصه شامل فضای کلی روددره است که سایر محدوده ها از: آن کسر شده اند و با نگاهی مبتنی بر مداخله محدود و ساماندهی و بهبود فضا جهت افزایش حضورپذیری و هدایت مخاطبان به محدوه B طراحی شده است. عناصر طراحی شامل چند گره عملکردی با کاربری های مجاز تفرجی در محدوده خارج از حریم مطلق رود و با حفظ پوشش گیاهی موجود و ایجاد شبکه معابر با عرض محدود برای اتصال فضاهای عمومی مجاور و دسترسی های حوزه نفوذ طرح و هدایت آن‌ها به فضای میانی پروژه است که به صورت شماتیک توسط دیاگرام های چهارگانه این محدوده بازنمایی شده است . در این مجموعه کمترین میزان مداخله در محدوده شمال غربی با حفظ درختزار موجود و ایجاد دسترسی از بلوار پونک، و بیشترین سطح مداخله در محدوده جنوب غربی , در راستای تقویت نفوذپذیری از این ضلع صورت گرفته است.

محدوده B: این محدوده شامل فضای میانی روددره در ارتباط با فضای آستان است و حدود ده درصد از سطح محدوده مداخله به این قسمت اختصاص داده شده است. موقعیت و ابعاد محدوده پیشنهادی بر اساس چندین عامل محیطی مانند همجواری با فضای امامزاده، فاصله نسبیِ برابر از گسل های شمال و جنوب در مقیاس کلان، عریض تر شدن پهنه روددره و کاهش شیب بال شرقی جهت استقرار فضاهای حضورپذیر و شعاع پانصد متری دسترسی به کل محدوده تعیین شده است و کانسپت اصلی پروژه ازارتباط سه عنصر ساختاری در این مجموعه حاصل شده است که عبارت اند از فضای "رویداد" در ضلع شرقی، فضای میانی در ضلع غربی و پل ارتباطی.

فضای میانی (فضای ارتباط بلافصل آستان امامزادگان با بال غربی): این فضا بر دامنه غربی جانمایی شده و نقش واسطه عملکردی فضای امامزاده با روددره را ایفا می کند. فضایی که قلمرو مشترک دو عرصه طبیعی و انسان ساخت و محل تلاقی ساختارعمودی و سلسله مراتبی زیارتگاه و ساختار افقی و ریزوم وار طبیعت است. این ویژگی ها به ایجاد فضایی دورگه انجامیده که توامان صلب و سیال است، سکون و حرکت دارد و جهت گیری اش از تعامل خطوط متقاطع جهات اصلی آستان امامزادگه با خطوط تراز های توپوگرافی روددره ایجاد شده است.

فضای رویداد (فضای تجمعی بال شرقی): این فضا که در جبهه شرقی روددره واقع شده است, ساختار و کارکردی مشابه با یک آمفی تئاتر روباز دارد. و فضاییست برای مکث و متراکم کردن حضور عابران، که بر اساس آنالیزهای صورت گرفته در قسمت کم شیب دامنه شرقی و در فاصله شصت متری از رودخانه واقع شده و نقش هدایت مخاطبان از فضاهای عمومی حاشیه شرقی به مقابل آستان را به عهده دارد.

پل ارتباطی : پل طراحی شده در فضای میانی نه صرفا یک ابزار عملکردی که ابژه ای نمادین است. پل فی نفسه سمبل ارتباط است. این پل علاوه بر اتصال فضای رویدادِ بال شرقی و فضای میانیِ بال غربی، نقش گردآورنده را دارد و خوانشی معاصر از پل استعاری هایدگر است که به رغم آن پل پیشامدرن متناسب با مسئلۀ زمانه ی خود دچار دگردیسی شده است! این پل در سه محور حرکتی تعریف می شود و در انتها به فضای "میانی" ختم می شود.

محدوده C: (اراضی همجوار شمال، جنوب و غرب فضای اصلی آستان امامزادگان عینعلی و زینعلی) : مداخله در این اراضی از یک سو با توجه به ارتباط بلافصل ضلع شرقی استان با روددره از اولویت نقش واسطه ای برخوردار نبوده و با توجه به وضعیت ساخت موجود که شامل بخشی از بافت مسکونی ، ساختمان دولتی و باغ های خصوصی است، داده های مورد نیاز برای طراحی افزایش یافته و بسیاری از جوانب ان از اطلاعات موجود در دفترچه مسابقه قابل استنتاج نیست. اما از سویی دیگر این فضاها می توانند در تقویت دسترسی و کیفیت فضایی آستان و روددره و همچنین انسجام بخشی به بافت محلی پونک نقش آفرینی کند. از این رو طرح ارایه شده برای این قسمت تحت عنوان پروپوزال قابل بازاندیشی و در قالب یک آلترناتیو مفهومی ارایه شده است.

محدوده D: ( حریم بستر رودخانه و سازه خاکریز بزرگراه): این محدوده تحت رویکرد بازاندیشی مبتنی بر کنترل وضعیت موجود تبیین می شود که شامل دو بخش مسیر رودخانه و خاکریز شمالی است.